Liefdeswoorden in andere talen

Mon amour betekenis: waarom het mon is en niet ma

Mon amour betekent mijn liefste. TLFi, Académie en Larousse verklaren waarom er mon staat en niet ma, wie het zegt en hoe je het uitspreekt.

The Mocha team5 min leestijd

Mon amour betekent "mijn liefde" en wordt gebruikt als "mijn lief" of "mijn schat" tegen iemand van wie je houdt. Er staat mon en geen ma, en dat heeft twee redenen die elk op zich genoeg zijn. Amour is een mannelijk woord. En zelfs voor een vrouwelijk woord dat met een klinker begint, zegt het Frans mon: mon amie, niet ma amie. Ma amour is dus op twee manieren fout.

Wat de woordenboeken geven

Drie Franse woordenboeken beschrijven mon amour als aanspreking. De Académie française zet het in de negende editie onder de betekenis "par métonymie": "personne que l'on aime avec passion", met de toevoeging "en apostrophe: mon amour, mon cher amour". Larousse geeft als zesde betekenis "personne aimée (surtout dans des apostrophes) : mon amour". De TLFi, het Trésor de la langue française informatisé, is het preciest: het noemt het gebruik "en apostrophe" en zegt dat je zo iemand aanspreekt die je liefhebt met liefde-passie, "plus rarement d'amour familial".

Mon amour is dus in de eerste plaats een woord voor de partner. Dat het ook bij familieliefde voorkomt, vermeldt de TLFi, maar als zeldzamer. De Académie heeft een voorbeeld waarin het woord geen aanspreking is: "Cet enfant est l'amour de ses parents", dit kind is de liefde van zijn ouders.

Waarom mon en niet ma

Eerste reden: het geslacht. Larousse schrijft in de rubriek Difficultés: "au singulier, le mot est masculin: un amour fervent". Het vrouwelijk enkelvoud, une belle amour, is volgens Larousse "une recherche stylistique délibérée": een archaïsme of een grap. De TLFi labelt het woord "substantif masculin (exceptionnellement féminin)". Onder de voorbeelden van de TLFi staat een brief van Flaubert uit 1852 waarin Adieu, chère amour staat, met een vrouwelijk bijvoeglijk naamwoord. Dat bijzondere geval bestaat dus echt, maar het blijft een uitzondering.

Tweede reden: de klinker. De Académie legt onder het lemma mon uit hoe dat zit. Ma werd vroeger voor een vrouwelijk woord dat met een klinker of een stomme h begint, ingekort: m'amie werd ma mie, m'amour werd mamour. "À partir du XIIe siècle, mon s'est peu à peu substitué à ma dans cette position", gevolgd door ma chère amie, mon amie. De TLFi zegt hetzelfde korter: ma wordt vervangen door mon voor een klinker of een niet-aangeblazen h, mon amie, mon habitude. Ook als amour vrouwelijk was, zou het dus mon amour zijn.

Het meervoud verandert mon niet

De Académie zegt over het meervoud: "parfois au pluriel et dans ce cas, généralement, au féminin", met les amours enfantines als voorbeeld. Larousse is subtieler: in de gewone taal is het meervoud mannelijk, in de verheven of poëtische stijl vrouwelijk. Dat is een echt verschil tussen twee woordenboeken, en we kiezen er niet tussen. De TLFi voegt er een opmerking aan toe uit een grammatica van Larousse uit 1964: het mannelijk geslacht "semble aujourd'hui se généraliser pour les deux nombres", lijkt in beide getallen de overhand te krijgen. Voor mon amour maakt het allemaal niets uit. Het bezittelijk voornaamwoord in het meervoud is mes voor beide geslachten, en wie één persoon aanspreekt, gebruikt het enkelvoud.

Wie zegt het tegen wie

De vorm is voor iedereen hetzelfde. De TLFi geeft in het lemma mon een voorbeeld van Daniel-Rops (1934) waarin een vrouw tegen Jean zegt: "Jean, mon amour..., murmura-t-elle." Bij mon chéri en ma chérie moet je wel kiezen op grond van de ander; bij mon amour niet. Wil je het geslacht juist laten zien, kies dan chéri of chérie, zoals op de pagina over Franse koosnaampjes.

Uitspraak

Amour spreek je uit als [a.muʁ], met de klemtoon op het eind. Met mon ervoor ontstaat een liaison: de n van mon schuift door naar de volgende lettergreep, ongeveer mo-na-moer. Over de klinker van mon in die positie geeft de TLFi in het lemma mon een oud onderzoek. Martinet en Walter (1973) noteerden bij mon ami en mon enfant 15/20 voor de uitspraak met de nasale klinker en de n erachter, [mɔ̃nami], tegen 2/20 voor een gewone o, [mɔnami]; de TLFi concludeert dat de nasale klinker "semble l'emporter", lijkt te overheersen. Dat gaat over mon ami, niet over mon amour, en het is een halve eeuw oud. Wat vaststaat: de n hoor je in beide varianten.

Mamour en meer

De Académie heeft mamour als eigen woord: mannelijk, "vieilli", een term van tederheid. In het meervoud, des mamours, is het "familier et souvent ironique": liefkozingen, zoals in ils se font des mamours. Het ontstond uit m'amour, de ingekorte vorm die de TLFi nog als aanspreking noemt. Wie het gebruikt, kiest dus een ouderwets of ironisch register.

Een paar zinnen

De laatste twee zinnen komen uit de Académie, de andere zijn van ons.

  • Je pense à toi, mon amour. Ik denk aan je.
  • Tu me manques, mon amour. Ik mis je.
  • Mon amour, je suis en retard, ne m'attends pas. Ik ben laat, wacht niet op me.
  • Vous avez là un amour de chat. Wat een schat van een kat. Hier is amour geen aanspreking maar een compliment.
  • Ils se font des mamours. Ze zitten elkaar te liefkozen, familiair en vaak ironisch.

Wat we niet weten

Of mon amour zwaarder is dan je t'aime, of na hoeveel weken het gewoon wordt, kunnen we niet met een bron zeggen. De voorbeelden in de TLFi komen uit Franse literatuur van de negentiende en twintigste eeuw en zijn geen steekproef van wat mensen nu sturen. We hebben ook geen corpus van hedendaagse berichten gelezen.

Veelgestelde vragen

Zeggen mannen en vrouwen allebei mon amour?
Ja, en de vorm blijft hetzelfde. De woordenboeken beschrijven het als aanspreking van een geliefde persoon, zonder onderscheid naar geslacht. De TLFi citeert Daniel-Rops (1934), waar een vrouw tegen Jean zegt: Jean, mon amour. Dat is anders dan bij chéri, waar het geslacht van de ander de vorm bepaalt: mon chéri en ma chérie.
Waarom is amour hier mannelijk en in het meervoud vrouwelijk?
Dat zeggen de woordenboeken niet als één regel. De Académie noemt amour mannelijk, met in het meervoud 'généralement' een vrouwelijke vorm, en Larousse zegt dat het meervoud in de gewone taal mannelijk is en in verheven of poëtische stijl vrouwelijk. Bij mon amour speelt dat niet mee, want het is enkelvoud, en het meervoud mes amours verandert niets aan het voornaamwoord.
Is mon amour sterker dan je t'aime?
Dat rangschikken de woordenboeken niet. Wat de TLFi wel zegt is dat mon amour vooral wordt gebruikt tegen een persoon van wie je houdt met liefde-passie, 'plus rarement' met familieliefde. Je t'aime is een zin over je gevoel en mon amour een naam die je iemand geeft, dus ze zeggen iets anders.
Wat is m'amour of mamour?
Een oude vorm. Volgens de Académie werd m'amour, ingekort uit ma amour, mamour. Dat is 'vieilli' als term van tederheid, en in het meervoud (des mamours) een grappige of ironische uitdrukking voor liefkozingen. De TLFi noemt m'amour nog als aanspreking.

Bronnen

  1. CNRTL (TLFi en Académie française, 9e édition): amour Geraadpleegd 11-10-2026 bij het CNRTL, dat de TLFi en het Dictionnaire de l'Académie française (negende editie) bevat. TLFi: 'substantif masculin (exceptionnellement féminin)'; in apostrof tot een geliefde persoon (amour-passion, 'plus rarement d'amour familial'): mon amour, mon cher amour, mon pauvre amour, m'amour, met Flaubert (1852) 'Adieu, chère amour'; opmerking dat volgens Larousse (1964) 'le genre masculin semble aujourd'hui se généraliser pour les deux nombres'. Académie: par métonymie 'personne que l'on aime avec passion', 'En apostrophe. Mon amour, mon cher amour'; in het meervoud 'généralement' vrouwelijk (les amours enfantines); 'Vous avez là un amour de chat'.
  2. CNRTL (TLFi en Académie française, 9e édition): mon Geraadpleegd 11-10-2026. Académie: ma werd vroeger voor een vrouwelijk woord met klinker of h muet geëlideerd (m'amie werd ma mie, m'amour werd mamour); vanaf de twaalfde eeuw is mon in die positie in de plaats van ma gekomen (mon amie). TLFi: ma wordt vervangen door mon voor een klinker (mon amie, mon habitude); het bezittelijk voornaamwoord is 'très fréquemment associé à des termes exprimant l'amour ou l'affection' (Daniel-Rops 1934: 'Jean, mon amour..., murmura-t-elle'); uitspraak: Martinet en Walter (1973) noteerden [mɔ̃nami] 15/20 tegen [mɔnami] 2/20.
  3. CNRTL (TLFi en Académie française, 9e édition): mamour Geraadpleegd 11-10-2026. Académie: mamour, mannelijk, 'Vieilli. Terme de tendresse'; in het meervoud 'Familier et souvent ironique': caresses, démonstrations d'affection.
  4. Larousse: amour Geraadpleegd 11-10-2026. Betekenis 6: 'Personne aimée (surtout dans des apostrophes) : Mon amour.' Rubriek Difficultés: in het enkelvoud is amour mannelijk, het vrouwelijk enkelvoud (une belle amour) is bewuste stilistiek (archaïsme of grap); in het meervoud mannelijk in de gewone taal en vrouwelijk in verheven of poëtische stijl.

Leer iemand kennen voordat je hoi zegt.

Lees iemands story, like of sla over, match en praat. Gratis voor iPhone en Android.

Download Mocha