Beste foto voor je datingprofiel: laat een ander kiezen
Een onbekende kiest een profielfoto waarop je betrouwbaarder overkomt dan je zelf doet. Wat het onderzoek mat, een methode met twee kiezers, en de grenzen.
De beste foto voor je datingprofiel is waarschijnlijk niet de foto die je zelf zou kiezen. In een onderzoek van White, Sutherland en Burton (2017) kwamen mensen op foto's die een onbekende voor hen uitkoos betrouwbaarder en competenter over dan op foto's die ze zelf kozen, ook bij keuzes voor een datingprofiel. Aantrekkelijker werden ze er niet significant van. De praktische vertaling: verzamel een reeks recente foto's en laat iemand die je niet goed kent de keuze maken. Daarna checkt iemand die je wél kent of je er nog op lijkt.
Wat het onderzoek precies deed
White, Sutherland en Burton vroegen 102 studenten om elk twaalf foto's van zichzelf van hun Facebookaccount te halen. Die studenten gaven per situatie aan welke foto ze het eerst en welke ze het laatst zouden gebruiken: voor Facebook, voor een datingprofiel en voor een professioneel netwerk zoals LinkedIn. Daarnaast maakte elke student dezelfde keuzes voor de twaalf foto's van een willekeurige andere deelnemer van hetzelfde geslacht, iemand die hij niet kende.
Daarna kwamen nieuwe kijkers aan bod. In het selectie-experiment beoordeelden 432 mensen via internet de gekozen foto's, ieder op één eigenschap: aantrekkelijkheid, betrouwbaarheid of competentie. De uitkomst: de foto's die anderen hadden gekozen, maakten in alle drie de situaties een gunstiger indruk dan de zelfgekozen foto's. Dat voordeel zat in betrouwbaarheid en competentie. Op aantrekkelijkheid scoorden zelfgekozen en door anderen gekozen foto's niet significant verschillend. Het meetbare verschil zat dus niet in hoe aantrekkelijk je eruitzag, maar in hoe betrouwbaar en bekwaam je overkwam.
Wat het onderzoek niet heeft gemeten
Het onderzoek mat eerste indrukken van kijkers op een scherm. Het mat geen matches, geen berichten en geen dates. De foto's kwamen van Facebook, de deelnemers waren studenten met een gemiddelde leeftijd van 19,4 jaar, en de onderzoekers noemen zelf als beperking dat er al een eerste selectie aan voorafging. Het is een sterk resultaat over hoe foto's overkomen, en meer niet.
Waarom je eigen oordeel tekortschiet
Jenkins, White, Van Montfort en Burton lieten in 2011 zien hoe groot het verschil tussen foto's van één persoon kan zijn. Kijkers die de persoon niet kenden, hielden verschillende foto's van hetzelfde gezicht voor verschillende mensen. Kijkers die de persoon wél kenden, herkenden alle foto's zonder fout. In een ander experiment was het verschil in aantrekkelijkheid tussen foto's van één persoon groter dan het verschil tussen personen.
Dat is een mogelijke verklaring, en White en collega's noemen vertrouwdheid zelf als spoor dat verder onderzocht moet worden. Jij en je vrienden zien op elke foto jou, en beoordelen vooral of de foto op je lijkt. Iemand die door profielen bladert, kent je niet en ziet alleen wat er op die ene foto staat. Dat zijn twee verschillende vragen, en je hebt voor allebei een andere beoordelaar nodig.
Een selectiemethode met twee andere mensen
Deze methode is onze vertaling van de twee onderzoeken hierboven. Ze is als geheel niet getest, maar elke stap volgt uit een gemeten resultaat.
- Verzamel tien tot vijftien foto's waarop je gezicht goed te zien is en waarop je bent zoals je nu bent. Gebruik geen foto's waarop je met anderen staat als kandidaat voor de eerste plek.
- Laat iemand kiezen die je niet goed kent. Een collega van een vriend, een huisgenoot van je zus. Vraag welke drie foto's de beste eerste indruk geven als je een onbekende op een datingapp zou zijn. Dat is de rol van de "andere" kiezers in het onderzoek van White en collega's.
- Laat iemand die je goed kent de gekozen drie controleren op één vraag: lijk ik hierop? Uit het werk van Jenkins en collega's blijkt dat bekende kijkers precies dat beter kunnen beoordelen.
- Valt een foto af bij stap drie, neem dan de vierde keuze van stap twee. Een foto die een goede indruk maakt maar niet op je lijkt, levert bij de eerste ontmoeting een probleem op.
Vertel de kiezer waarvoor het is
Een detail uit het onderzoek: de keuzes pasten zich aan de situatie aan. Foto's die voor een datingprofiel werden gekozen, scoorden vooral hoger op aantrekkelijkheid; foto's voor een professioneel netwerk vooral op betrouwbaarheid en competentie. De vraag die je stelt, bepaalt dus welke foto wint. Zeg er bij stap twee daarom letterlijk bij dat het om een datingprofiel gaat, en niet om "een leuke foto van mij". Wie zonder context kiest, kiest misschien de foto die op je werk het best zou werken.
En zet de foto waarop je gezicht het duidelijkst is vooraan. Het werk van Jenkins en collega's doet vermoeden dat iemand die je niet kent je op een tweede of derde foto niet vanzelf herkent als dezelfde persoon. De eerste foto is het anker waaraan de rest wordt gekoppeld.
Recent en herkenbaar
Jeffrey Hancock en Catalina Toma bekeken 54 profielfoto's van online daters. De daters vonden hun eigen foto's redelijk accuraat, maar onafhankelijke beoordelaars vonden ongeveer een derde ervan niet accuraat. Volgens de daters zelf waren de foto's gemiddeld 21 maanden oud. Bij vrouwen lag de mediaan op 17 maanden en bij mannen op 6, en de foto's van vrouwen waren ook vaker bewerkt of door een fotograaf gemaakt. Bij de foto's van vrouwen hingen verschillen in gewicht, haarlengte, kapsel en gebit, en bewerking of een professionele fotograaf, samen met een lager oordeel over de accuraatheid.
Een oude foto is daarom niet onschuldig. Elk verschil in kapsel of gewicht dat de foto verbergt, ziet de ander alsnog, alleen pas op het moment dat je binnenloopt.
Geen foto is geen optie
Het onderzoek van Elizabeth Bruch, Fred Feinberg en Kee Yeun Lee naar 1,1 miljoen beslissingen op een datingsite vond dat profielen zonder foto door mannen en vrouwen ongeveer twintig keer minder vaak werden bekeken, ook als alle andere kenmerken gelijk waren. Wie uit privacyoverwegingen liever geen foto plaatst, kan dat doen, maar weet dan wat het kost.
Veelgestelde vragen
Waarom kies je zelf de verkeerde foto?
Hoeveel foto's heb je nodig?
Zijn groepsfoto's een probleem?
Mag een foto bewerkt zijn?
Bronnen
- White, Sutherland en Burton (2017), Choosing face: the curse of self in profile image selection, Cognitive Research: Principles and Implications Geraadpleegd 07-10-2026. 102 studenten leverden elk 12 foto's van Facebook en kozen welke ze het eerst en het laatst zouden gebruiken voor Facebook, dating en een professioneel netwerk; anderen die hen niet kenden deden hetzelfde. In het selectie-experiment beoordeelden 432 online kijkers de foto's: door anderen gekozen foto's gaven in alle drie de situaties een gunstiger indruk dan zelfgekozen foto's. Dat voordeel zat in betrouwbaarheid en competentie; voor aantrekkelijkheid was het verschil niet significant.
- Jenkins, White, Van Montfort en Burton (2011), Variability in photos of the same face, Cognition (samenvatting University of Glasgow Enlighten) Geraadpleegd 07-10-2026. Kijkers die iemand niet kenden, hielden foto's van dezelfde persoon voor verschillende mensen; wie de persoon kende, herkende ze allemaal. Het verschil in aantrekkelijkheid tussen foto's van één persoon was groter dan het verschil tussen personen.
- Hancock en Toma (2009), Putting your best face forward: the accuracy of online dating photographs, Journal of Communication (kopie Stanford Social Media Lab) Geraadpleegd 07-10-2026. 54 profielfoto's van online daters. De daters vonden hun foto's redelijk accuraat, onafhankelijke beoordelaars vonden ongeveer een derde niet accuraat. De foto's waren gemiddeld 21 maanden oud; die van vrouwen waren ouder (mediaan 17 maanden tegen 6) en vaker bewerkt of door een fotograaf gemaakt.
- Bruch, Feinberg en Lee (2016), Extracting multistage screening rules from online dating activity data, PNAS Geraadpleegd 07-10-2026. Op een datingsite in de regio New York werden profielen zonder foto door mannen en vrouwen ongeveer 20 keer minder vaak bekeken, ook na correctie voor leeftijd, opleiding en andere kenmerken.